Open wildernishutten in Finse nationale parken zijn gratis onderdak voor wandelaars. Reisorganisaties mogen er geen klanten onderbrengen, zegt Metsähallitus.
Volgens Metsähallitus is meer toezicht nodig. In maart trof het personeel op populaire bestemmingen in Lapland en Koillismaa ongeveer 70 begeleide groepen aan, en de meeste klanten waren internationale reizigers.
Op grond van het allemansrecht mag een reisgroep geen wildernishut in een nationaal park in beslag nemen. Dat zei Metsähallitus op 27 september 2026 in de krant Maaseudun Tulevaisuus, waarbij de organisatie ook aangaf dat er meer toezicht nodig is. Metsähallitus beheert de Finse nationale parken en onderhoudt de hutten die er staan.
Een open wildernishut is een gratis, gedeeld onderkomen waar wandelaars die zelfstandig trekken kunnen rusten en overnachten zonder te reserveren. De hutetiquette van Metsähallitus legt de voorwaarden vast: de hutten zijn bedoeld voor individuele wandelaars voor één nacht, en grotere groepen en wie langer blijft, horen een tent of een reserverings- of huurhut te gebruiken. Wie eerder aankomt, maakt plaats voor wie later komt, en wie op eigen spierkracht reist, heeft voorrang.
Niemand mag een hut voor zichzelf of de eigen groep claimen, bijvoorbeeld door spullen uit te spreiden of de deur op slot te doen, en van 23.00 tot 06.00 uur moet het stil zijn.
Neem een tent mee: de hut kan vol zijn, en kamperen dicht bij hutten en rustplaatsen wordt aangeraden.
Wilt u zeker zijn van een bed, boek dan een reserverings- of huurhut.
Gebruik uw eigen campingbrander alleen buiten, nooit in de hut.
Neem uw afval mee en schrijf uw naam en uw volgende bestemming in het gastenboek.
Een bedrijf dat betalende klanten meeneemt naar beschermde gebieden van de staat, heeft een samenwerkingsovereenkomst met Metsähallitus nodig. Daarmee mag het bedrijf paden, rustplaatsen en toiletten gebruiken, maar de overeenkomst geldt niet voor het onderbrengen van klanten in wildernishutten, en het bedrijf mag geen rustplaatsen voor de eigen groep reserveren. Met toestemming van Metsähallitus kan een hut als rustplaats dienen, maar klanten moeten overnachten in reserverings- of huurhutten of in particuliere accommodatie.
Bedrijven met een overeenkomst betalen een jaarlijkse vergoeding die afhangt van het aantal klanten dat ze meebrengen. Eind 2025 had Metsähallitus 730 toeristische partners. De meeste overeenkomsten golden voor het nationale park Pallas-Yllästunturi (113), het wildernisgebied Käsivarsi (94) en het nationale park Urho Kekkonen (75), en vooral rond Rovaniemi groeit het aantal overeenkomsten.
In maart 2026 hield Metsähallitus 11 controledagen op populaire bestemmingen in Lapland en Koillismaa: de nationale parken Oulanka, Riisitunturi en Pallas-Yllästunturi, Korouoma, het beschermde gebied Valtavaara en Pyhävaara, en het wandelgebied Napapiiri bij Rovaniemi. Het personeel sprak met gidsen van ongeveer 30 bedrijven en trof ongeveer 70 groepen aan, in totaal meer dan 600 mensen. De meeste klanten van de bedrijven waren internationale reizigers.
De meeste bedrijven hadden hun overeenkomsten op orde, en sancties waren niet nodig. Metsähallitus heeft echter veel meldingen gekregen dat reisorganisaties rustplaatsen voor eigen gebruik hebben ingenomen en andere wandelaars bij vuurplaatsen of hutten hebben weggehouden. De controles op populaire routes gaan zowel in de zomer als in de winter door.
Hoort bij een begeleide tocht een nacht in de wildernis, vraag dan waar u slaapt. Volgens de regels van Metsähallitus mag een bedrijf een open wildernishut niet als accommodatie voor zijn klanten gebruiken. Het antwoord zou dus een tent, een reserverings- of huurhut of particuliere accommodatie moeten zijn. Trekt u zelfstandig, neem dan een tent mee, ook als u van plan bent in hutten te overnachten.
Hut-tot-hutroutes zoals Hetta–Pallas staan beschreven in onze wandelgids.