Staatsvennen in Lapland te huur voor de visserij

Metsähallitus heeft zijn eerste lijst gepubliceerd van staatswateren die voor de visserij te huur zijn, met vennen in Posio, Rovaniemi, Salla en Kemijärvi.

De lijst kwam begin november online met ongeveer honderd vennen en meren, elk met oppervlakte, ligging en jaarprijs, die begint bij 90 euro exclusief btw.

Metsähallitus heeft een lijst gepubliceerd van de staatswateren waarvan het visrecht te huur is. De lijst omvat ongeveer honderd vennen en meren, en volgens Metsähallitus wordt een landelijke lijst van de aangeboden wateren voor het eerst gepubliceerd.

Lijst gepubliceerd: begin november op de website Eräluvat.fi; Te huren wateren in de regio Lapland: 7; Jaarhuur: vanaf 90 euro exclusief btw; Duur van het huurcontract: bepaalde tijd, ten hoogste 10 jaar; Visserijhuurcontracten nu van kracht: 817

De regio Lapland heeft zeven wateren op de lijst: Kuuliolampi in Kemijärvi, Lemmonlampi, Närhilampi en Pulkkalampi in Posio, Ristilampi en Salmilampi in Rovaniemi, en Pilkkasiipilampi in Salla. Het kleinste daarvan, Salmilampi, is 1,5 hectare en kost 90 euro per jaar exclusief btw. Het grootste, Ristilampi, is 20,1 hectare en kost 218 euro.

In Koillismaa en langs de rivier Iijoki is de lijst langer, en Kuusamo, Taivalkoski en Pudasjärvi hebben er elk meerdere vennen op staan. Daarbij horen Riihilampi in Kuusamo, 9,1 hectare en 175 euro per jaar, Ahvenlampi in Taivalkoski, 12,9 hectare en 230 euro, en Mustosenlampi in Pudasjärvi, 14,9 hectare en 260 euro.

Huur neemt de algemene visrechten op het water niet weg. Men mag er nog steeds gratis met een eenvoudige hengel en lijn vissen of onder het ijs vissen, en vissen met kunstaas en één hengel mag na betaling van de landelijke visserijheffing.

Een huurder kan bij Elinvoimakeskus, de regionale rijksdienst die onder meer over water en milieu gaat, vragen om die rechten te beperken, en de lijst laat per ven zien of dat überhaupt mogelijk is. Volgens Metsähallitus liggen er bij de verhuurde wateren meestal eigen vergunningsgebieden van Metsähallitus zelf.

De huurcontracten zijn voor bepaalde tijd, ten hoogste tien jaar, en de huur volgt het indexcijfer van de kosten van levensonderhoud.

De huur geldt alleen voor het vissen. Hij geeft geen recht van toegang en geen recht op terreinverkeer, waarvoor een aparte vergunning nodig is.

De huurder mag een botenrek, een vuurplaats van natuursteen en een kist voor netten en uitrusting bouwen. Al het andere moet apart worden afgesproken.

Uitzetten van vis mag alleen met de soorten die zijn goedgekeurd in het beheerplan van het visserijgebied. Houting is de meest voorkomende reden om een ven te huren.

Het water afsluiten met visbarrières mag niet.

Huurders kunnen particulieren of andere organisaties zonder winstoogmerk zijn, en regelingen die met bedrijfsactiviteit te maken hebben, worden per geval afgesproken. Een visserijtoerismebedrijf dat een ven voor zijn klanten wil, heeft daarnaast een aparte samenwerkingsovereenkomst nodig. In wildernisgebieden, in beschermde gebieden en in het Samische thuisgebied worden geen huurcontracten gesloten.

Op dit moment zijn er 817 visserijhuurcontracten van kracht, en samen beslaan ze minder dan twee procent van de staatswateren die Metsähallitus beheert. Olli Urpanen, die bij Metsähallitus de visserij leidt, zegt dat het doel van de lijst openheid is: wie belangstelling heeft voor een ven, hoeft de organisatie niet meer te benaderen om te weten te komen wat er beschikbaar zou kunnen zijn.

Huur wordt aangevraagd met een formulier op de site Eräluvat.fi, en de wateren worden verhuurd in de volgorde waarin de aanvragen binnenkomen. Daarna gaat de aanvraag naar een visserijspecialist van Metsähallitus, en het contract bevat precieze voorwaarden voor het gebruik van het water.

Onze pagina over zoet water legt uit waarom koud, schoon water tot het waardevolste van de noordelijke natuur behoort.